راهنمای کامل درن اسلیو معده | علائم عفونت درن: میزان ترشحات و رنگ غیرطبیعی

در عمل جراحی اسلیو معده، گاهی اوقات برای تشخیص و مدیریت عوارض احتمالی مانند خونریزی یا نشت، یک درن یا لوله تخلیه، پس از جراحی در شکم قرار داده می‌شود. این درن‌ها به پایش مایعات کمک می‌کنند و می‌توانند در شناسایی و مدیریت هرگونه عارضه‌ای که ممکن است ایجاد شود، یاری‌رسان باشند. در واقع درن‌ها، ابزاری موقتی ولی مهم هستند که به تشخیص و کنترل عوارض احتمالی پس از جراحی کمک می‌کنند.

نقش درن در عمل اسلیو چیست؟ چرا درن در جراحی اسلیو استفاده می‌شود؟

درن در عمل اسلیو، یک لوله پلاستیکی باریک است که به طور موقت پس از جراحی در بدن بیمار قرار داده می‌شود تا مایعات اضافی از ناحیه عمل تخلیه شوند. در جراحی اسلیو معده، هدف اصلی استفاده از درن، پایش و تخلیه ترشحات یا خونابه‌هایی بوده که امکان دارد در اطراف خط بخیه معده تجمع یابند.

این موضوع، به پزشک کمک می‌کند تا در صورت بروز عوارضی، مثل نشت معده یا خونریزی داخلی، سریع‌تر آن را تشخیص داده و اقدامات درمانی لازم را انجام دهد. هرچند که:

طبق مطالعه‌ای که در سال 2025 منتشر شد، اثربخشی درن‌ها در تشخیص عوارضی مانند خونریزی و نشت همچنان نامشخص است. در این مطالعه، هیچ ارتباطی بین حجم خروجی درن و علائم خونریزی و عوارض نشت وجود نداشت و ارزیابی بالینی، به ویژه علائم حیاتی، مؤثرترین روش برای شناسایی مشکلات پس از عمل است. ^{The role of drain placement in post-bariatric surgery} 

دلایل علمی و بالینی استفاده از درن در اسلیو معده شامل موارد زیر می‌شود:

• تشخیص سریع نشت معده؛ نشت از خط استیپل (خط بخیه)، یکی از عوارض خطرناک پس از اسلیو معده است. وجود مایع با بوی محتویات معده یا ترشح غیرطبیعی از درن در عمل اسلیو، می‌تواند اولین علامت هشداردهنده نشت باشد.
• پیشگیری از تجمع مایعات و خون؛ تجمع مایعات یا خون در ناحیه جراحی، می‌تواند زمینه‌ساز عفونت، التهاب یا تشکیل آبسه شود که درن با تخلیه این ترشحات، خطر این عوارض را کاهش می‌دهد.
• پایش بالینی بیمار؛ مقدار و کیفیت مایع خارج‌شده از درن، برای تیم پزشکی یک شاخص مهم در ارزیابی وضعیت بالینی بیمار بوده و می‌تواند نشانه‌ای از روند طبیعی ترمیم یا بروز عارضه باشد.
• افزایش ایمنی بیمار در ساعات حیاتی اولیه؛ در ۲۴ تا ۴۸ ساعت نخست بعد از عمل، خطر بروز عوارض بیشتر است و استفاده از درن، به پزشک اجازه می‌دهد که در این بازه حساس، مداخله سریع‌تری داشته باشد.

استفاده از درن در عمل اسلیو در همه مراکز الزامی نیست و بعضی جراحان، بر اساس تکنیک جراحی، شرایط بیمار و سیاست‌های بیمارستان، امکان دارد از درن استفاده نکنند؛ اما در مجموع، درن، ابزاری موثر برای افزایش ایمنی و کاهش خطر عوارض در جراحی اسلیو معده به شمار می‌رود.

به نقل از مطالعه منتشرشده در مجله Surgery for Obesity and Related Diseases (SOARD):

استفاده روتین از درن پس از جراحی اسلیو معده لاپاراسکوپیک، ارتباط معناداری با کاهش عوارض نشت یا خونریزی نشان نمی‌دهد. ارزیابی بالینی و علائم حیاتی، حساسیت بالاتری نسبت به حجم خروجی درن دارد.

انواع درن‌های مورد استفاده بعد از عمل اسلیو

انتخاب نوع درن، بر اساس میزان خطر نشت، سابقه پزشکی بیمار، شرایط حین جراحی و ترجیح جراح انجام می‌شود.

انواع درن‌هایی که ممکن است پس از اسلیو معده مورد استفاده قرار گیرند، به شرح زیر است:

درن پنروز (Penrose Drain)

درن پنروز، یک لوله انعطاف‌پذیر، استریل و معمولا لاستیکی بوده که در محل جراحی قرار می‌گیرد تا ترشحات، به‌صورت غیرفعال و با نیروی جاذبه تخلیه شوند. این درن، فاقد مخزن یا سیستم مکش فعال است و ترشحات مستقیما به پانسمان یا ظرف بیرونی منتقل می‌شوند.

اگرچه استفاده از درن پنروز در جراحی‌های باز، بیشتر رایج بوده؛ اما امروزه به دلیل کنترل ضعیف‌تر روی حجم و نوع ترشحات و خطر آلودگی محل خروج، در جراحی‌های لاپاراسکوپیک، مانند اسلیو کمتر کاربرد دارد.

درن هموواک (Hemovac Drain)

درن هموواک، از یک لوله سیلیکونی متصل به مخزن سفت تشکیل شده که پس از فشرده‌سازی، مکش منفی ایجاد کرده و مایعات از محل جراحی به طور فعال خارج می‌شوند. این سیستم، به‌ویژه در مواردی که احتمال خونریزی یا ترشح زیاد وجود دارد؛ انتخاب مناسبی است.

مکانیسم بسته و تحت فشار درن هموواک، باعث کاهش احتمال آلودگی و عفونت شده و امکان ثبت دقیق حجم و رنگ ترشحات را برای تیم پزشکی فراهم می‌کند. با اینکه مراقبت از این نوع درن نیازمند دقت بیشتر است؛ اما مزایای آن در کاهش خطر عوارض پس از عمل، چشم‌گیر می‌باشد.

درن جکسون-پرت (Jackson-Pratt یا JP Drain)

درن اسلیو معده جکسون-پرت، یکی از پرکاربردترین درن‌ها در جراحی اسلیو معده است. این درن، شامل یک لوله نرم سیلیکونی بوده که به یک مخزن نیم‌کروی انعطاف‌پذیر، مانند توپ پلاستیکی کوچک متصل می‌شود؛ با فشرده‌سازی مخزن، مکش منفی ملایمی ایجاد شده که ترشحات را از فضای جراحی به داخل مخزن هدایت می‌کند.

این درن، به دلیل اندازه مناسب، کارایی بالا، سهولت استفاده و قابلیت پایش دقیق، در بسیاری از مراکز جراحی لاپاراسکوپیک انتخاب اصلی محسوب می‌شود؛ همچنین طراحی بسته آن، به کاهش خطر عفونت و آلودگی کمک می‌کند.

به نقل از کلینیک کلیولند (Cleveland Clinic):

درن‌های فعال مانند جکسون-پرت (JP Drain) رایج‌ترین نوع پس از جراحی اسلیو هستند و به پایش دقیق ترشحات کمک می‌کنند. خروج ترشحات غیرطبیعی (سبز، بدبو یا خونی) باید فوراً بررسی شود تا نشت یا عفونت تشخیص داده شود.

نحوه عملکرد درن پس از جراحی لاغری

درن بعد از عمل اسلیو، به منظور خارج‌کردن ترشحات، خونابه و مایعات التهابی، از فضای اطراف محل جراحی تعبیه می‌شود. این ابزار، به شکل یک لوله باریک از درون بدن به بیرون هدایت شده، مستقیما مایعات را به خارج بدن تخلیه می‌کند (درن غیرفعال) یا به کمک مکش منفی، وارد یک مخزن جمع‌آوری می‌شود (درن فعال). هدف این تخلیه، جلوگیری از تجمع مایعات در فضای شکمی بوده که می‌تواند باعث عفونت، تاخیر در ترمیم بافتی و یا حتی ایجاد آبسه شود.

در ساعات و روزهای اولیه پس از جراحی، بدن در واکنش به آسیب جراحی، مایعات التهابی، سرم، خونابه یا ترشحات دیگر تولید می‌کند. درن، این مایعات را از محل تجمع به بیرون هدایت کرده تا مانع ایجاد فشار، درد و اختلال در ترمیم بافت شود. در درن‌های فعال، مثل هموواک یا جکسون-پرت، با فشرده‌سازی مخزن، فشار منفی ایجاد شده و مایعات از طریق مکش به بیرون کشیده می‌شوند؛ این مکش ملایم، به تخلیه موثرتر ترشحات از فضاهای بین بافتی کمک کرده و سرعت کاهش التهاب را بالا می‌برد.

دلیل استفاده از درن بعد از عمل اسلیو معده

مقدار، رنگ و بوی ترشحات و زمان کاهش خروجی از درن در عمل اسلیو، شاخص‌هایی هستند که به پزشک در ارزیابی روند بهبودی و تشخیص عوارض احتمالی، مانند نشت معده یا خونریزی داخلی کمک می‌کنند؛ به عنوان مثال، اگر مایع خارج‌شده، تیره‌رنگ، بدبو یا حاوی محتویات گوارشی باشد، احتمالا نشانه‌ای از نشت بوده که نیازمند مداخله فوری است.

به همین دلیل، مراقبت بعد از عمل اسلیو معده، بررسی منظم آن توسط پرستاران و آموزش بیمار برای کنترل وضعیت آن در منزل، از اهمیت زیادی برخوردار است.

از طرفی یکی از عملکردهای حیاتی درن، پیشگیری از انباشت مایعاتی بوده که اگر در محل باقی بمانند، می‌توانند به محیطی مناسب برای رشد باکتری‌ها تبدیل شوند؛ با خارج‌سازی به‌موقع این مایعات، احتمال بروز عفونت‌های موضعی یا سیستمیک کاهش می‌یابد.

با خارج‌شدن مایعات التهابی و تحریک‌کننده، التهاب موضعی کاهش یافته و بافت‌ها، فرصت بهتری برای ترمیم پیدا می‌کنند. این موضوع باعث می‌شود روند بهبود بیمار سریع‌تر و با احتمال عارضه کمتر پیش برود.

درن تا چه زمانی باید باقی بماند؟

مدت زمان باقی‌ماندن درن پس از جراحی اسلیو معده، معمولا بین ۲ تا ۵ روز است؛ ولی این بازه، بسته به شرایط بیمار و تصمیم جراح، امکان دارد کوتاه‌تر یا بلندتر شود.

معیارهای تصمیم‌گیری برای خارج‌کردن درن به طور علمی، عبارت‌اند از:

1. کاهش حجم ترشحات؛ اگر حجم مایعات خارج‌شده طی ۲۴ ساعت اخیر، کمتر از حد مشخصی بوده و این روند کاهشی ادامه‌دار باشد، جراح می‌تواند تصمیم به برداشتن درن بگیرد.
2. طبیعی بودن ظاهر ترشحات؛ ترشحات درن اسلیو معده، باید شفاف، روشن یا کمی صورتی‌رنگ باشند. وجود خون تازه، بوی غیرطبیعی یا نشانه‌هایی از مایع گوارشی، مانند ترشحات سبز یا تیره، می‌تواند نشانه نشت یا عفونت باشد و زمان برداشت درن را به تاخیر بیندازد.
3. عدم وجود علائم نشت یا التهاب در بیمار؛ اگر بیمار تب، درد شکمی غیرعادی، تورم یا سایر علائم التهاب نداشته باشد و نشانه‌های حیاتی پایدار باشند، خروج درن، محتمل‌تر است.
4. وضعیت عمومی بیمار و پاسخ بدن به جراحی؛ در بیمارانی با شرایط ویژه، مانند دیابت، ایمنی پایین یا جراحی‌های دشوار، ممکن است نیاز به باقی‌ماندن درن برای مدت طولانی‌تر وجود داشته باشد.

در برخی مراکز، درن بعد از عمل اسلیو، شاید قبل از ترخیص بیمار از بیمارستان خارج شود؛ ولی در موارد دیگر، احتمالا بیمار با درن مرخص شده و دستورالعمل‌های دقیق مراقبتی را برای تخلیه و ثبت خروجی در منزل دریافت کند تا در مراجعه بعدی، درن خارج شود.

چه زمانی با توجه به میزان ترشحات درن بعد از اسلیو برداشته می‌شود؟

درن، زمانی خارج می‌شود که اطمینان نسبی از عدم وجود نشت، خونریزی یا ترشحات غیرطبیعی حاصل شده باشد. زمان دقیق برداشتن درن پس از جراحی اسلیو معده، به شرایط خاص هر بیمار و روند بهبودی او بستگی دارد.

به‌طور‌کلی، درن در عمل اسلیو معمولا در ۲ تا ۴ روز پس از جراحی برداشته می‌شود. با این حال، این زمان به عوامل زیر بستگی دارد:

• میزان ترشحات؛ اگر حجم ترشحات درن به طور قابل توجهی کاهش یابد، پزشک ممکن است تصمیم به برداشتن آن بگیرد.
• وضعیت بیمار؛ پایداری وضعیت عمومی بیمار و توانایی بدن او در مدیریت مایعات اضافی در این تصمیم‌گیری مؤثر است.
• علائم عفونت یا عوارض؛ در صورت مشاهده علائمی مانند عفونت، خونریزی یا نشت از محل جراحی، درن ممکن است برای مدت بیشتری در بدن باقی بماند.
• شرایط جراحی؛ بسته به پیچیدگی و شرایط خاص عمل جراحی، زمان برداشتن درن می‌تواند متفاوت باشد.

برداشتن درن، یک مرحله حساس بوده که باید توسط جراح انجام شود تا از بروز مشکلات احتمالی جلوگیری شود. در صورتی که بیمار به طور مرتب تحت نظر پزشک باشد، روند بهبودی به خوبی پیش خواهد رفت و درن به موقع برداشته می‌شود. در موارد نادر که احتمال نشت یا خونریزی وجود دارد؛ امکان دارد درن تا ۷ روز یا بیشتر باقی بماند. ^{Understanding Drain Tube After Gastric Sleeve Surgery}

تصمیم نهایی برای خارج‌سازی درن، باید با‌دقت و بر اساس وضعیت هر بیمار گرفته شود.

به نقل از مجله Surgical Endoscopy:

درن پس از اسلیو معده معمولاً ۲–۵ روز باقی می‌ماند. کاهش حجم ترشحات به کمتر از ۳۰ میلی‌لیتر در ۲۴ ساعت و شفاف بودن آن، مهم‌ترین معیار برداشتن درن است. تأخیر در برداشتن در صورت علائم عفونت خطر آبسه را افزایش می‌دهد.

مراقبت‌های لازم از علائم عفونت درن بعد از عمل اسلیو معده

مراقبت صحیح از درن در عمل اسلیو، نقش حیاتی در پیشگیری از عفونت، بهبود سریع‌تر و کاهش عوارض احتمالی دارد. در‌صورتی‌که درن بعد از ترخیص همچنان در بدن باقی بماند، بیمار و خانواده او باید با اصول مراقبتی آشنا باشند. موارد زیر، مهم‌ترین نکات مراقبتی در این دوران نقاهت عمل اسلیو معده هستند:

ضدعفونی و تمیز نگه‌داشتن محل خروج درن

روزانه محل ورود درن به پوست باید با گاز استریل و محلول ضدعفونی، مثل بتادین یا کلرهگزیدین تمیز شده و هرگز نباید از پنبه یا مواد غیر استریل برای پاک‌سازی استفاده شود؛ چون احتمال انتقال آلودگی بالا می‌رود؛ اگر پانسمان خیس یا آلوده شد، بلافاصله باید تعویض شود.

کنترل منظم خروجی درن و رنگ ترشحات درن

مقدار ترشحات در هر ۲۴ ساعت باید اندازه‌گیری و ثبت شود و تغییر رنگ یا بوی ترشحات، مثلا قهوه‌ای تیره، سبز، چرکی یا بدبو شدن، باید بلافاصله به پزشک گزارش داده شود؛ اگر خروجی ناگهان قطع یا بسیار زیاد شود، می‌تواند نشانه انسداد یا نشت داخلی باشد.

جلوگیری از کشش، خم شدن یا تکان‌های شدید

لوله درن اسلیو معده، نباید کشیده یا تحت فشار قرار گیرد؛ چون ممکن است از محل خود خارج شده یا به بافت آسیب بزند؛ همچنین بیمار هنگام بلند شدن، نشستن یا خوابیدن، باید مراقب بوده لوله خم نشده یا پیچ نخورد. بهتر است درن با چسب یا گیره مخصوص روی شکم فیکس شود.

حمام کردن با درن

تا زمانی که درن در بدن وجود دارد، استحمام کامل ممنوع است؛ مگر با پوشش ضدآب مناسب و استحمام با دوش دستی و پرهیز از خیساندن محل درن توصیه می‌شود؛ شستشو باید کوتاه و با دمای ملایم باشد.

بررسی محل ورود لوله از نظر علائم التهاب یا علائم عفونت درن

قرمزی، تورم، ترشح چرکی یا درد زیاد اطراف محل خروج درن، می‌تواند نشانه شروع عفونت باشد و نیاز به بررسی فوری دارد.

پیگیری وضعیت درد و عوارض

در‌صورتی‌که درد در محل درن زیاد و غیرقابل تحمل شود، باید با پزشک تماس گرفته شود. درد شدید، می‌تواند نشانه‌ای از عفونت، خونریزی یا فشار غیرعادی بر روی لوله درن باشد. در صورت مشاهده علائمی، مثل تب بالا، لرز، قرمزی یا تورم شدید در اطراف محل درن، باید سریعا به پزشک اطلاع داده شود.

پایش علائم حیاتی

دمای بدن، فشار خون، نبض و تعداد تنفس بیمار، باید به طور منظم بررسی و ثبت شود. افزایش دمای بدن یا نوسانات شدید در علائم حیاتی، می‌تواند نشانه‌ای از بروز عارضه باشد.

خوابیدن در وضعیت صحیح

در هنگام خواب، بیمار باید در وضعیت‌هایی قرار گیرد که فشار کمتری به محل درن اسلیو معده وارد کند. بهترین حالت، خوابیدن به پشت با پشتیبانی از بدن برای جلوگیری از فشار مستقیم بر روی درن است.

مراجعه منظم به پزشک

حتی اگر بیمار احساس بهبودی داشته باشد، باید به طور منظم برای بررسی وضعیت درن و شناسایی زودهنگام هرگونه مشکل به پزشک مراجعه کند.

عدم دستکاری یا شست‌وشوی داخلی لوله توسط بیمار

هیچ‌گاه نباید بیمار بدون دستور پزشک، اقدام به باز کردن، شستشو یا جا‌به‌جایی درن کند؛ این کار ممکن است باعث آسیب به بافت داخلی یا ورود باکتری‌ها شود.

رعایت دقیق این توصیه‌ها، کمک می‌کند تا دوره درمان به خوبی طی شده، خطرات به حداقل برسند و درن، به‌موقع و بدون مشکل از بدن خارج شود.

نشانه‌های نگران کننده در محل درن که باید جدی گرفته شود

وجود درن بعد از عمل اسلیو معده، اگرچه بخشی طبیعی از روند بهبودی است؛ اما در بعضی موارد، می‌تواند به بروز هشدارهایی اشاره کند که نباید نادیده گرفته شوند. بیمار و اطرافیان او، باید نسبت به برخی نشانه‌های غیرعادی در محل درن حساس باشند؛ چرا که این علائم، احتمالا نشانه شروع یک عارضه جدی، مانند عفونت، خونریزی یا نشت داخلی باشند.

مهم‌ترین نشانه‌های نگران‌کننده‌ای که باید جدی گرفته شوند، عبارت‌اند از:

1. قرمزی، گرما و تورم اطراف محل درن؛ اگر اطراف محل خروج درن دچار قرمزی غیرطبیعی، تورم یا احساس گرما شود؛ این موارد، می‌توانند نشانه شروع یک عفونت موضعی باشند و معمولا همراه با درد فزاینده در محل بروز می‌کنند و نیازمند بررسی فوری هستند.
2. ترشحات چرکی یا بدبو؛ در حالت طبیعی، ترشحات درن باید شفاف، صورتی یا کمی خون‌آلود باشند؛ ولی اگر مایع خارج‌شده غلیظ، زرد، سبز یا قهوه‌ای بوده و بوی نامطبوع و تند داشته باشد، می‌تواند نشان‌دهنده وجود عفونت باکتریایی در ناحیه جراحی باشد.
3. خونریزی تازه یا افزایش حجم ترشحات خونی؛ در روزهای اول پس از جراحی، وجود کمی خون در ترشحات، طبیعی است؛ ولی اگر بیمار شاهد خروج خون تازه و روشن یا افزایش ناگهانی در میزان خون‌ریزی باشد؛ این موضوع، می‌تواند نشانه‌ای از یک خونریزی داخلی خطرناک باشد که نیاز به مداخله فوری دارد.
4. خروج مایع صفراوی یا گوارشی؛ اگر مایع خارج‌شده از درن در عمل اسلیو، رنگ سبز، قهوه‌ای تیره یا حتی کف‌آلود داشته و بوی تند صفرا یا محتویات معده بدهد؛ احتمال وجود نشتی از خط بخیه یا لوله گوارشی، وجود دارد. این یکی از عوارض نادر ولی بسیار مهم جراحی اسلیو است.
5. تب بالا یا لرز؛ بالا رفتن دمای بدن، لرز و احساس ضعف عمومی، می‌توانند نشانه‌هایی از عفونت سیستمیک یا عارضه داخلی باشند که ارتباط مستقیم با محل درن یا وضعیت جراحی دارد.
6. درد شکمی شدید یا افزایش‌یابنده؛ اگر درد در ناحیه شکم به‌ویژه اطراف درن، به جای کاهش، رو به افزایش بوده؛ به‌ویژه اگر همراه با سایر علائم هشداردهنده باشد، باید به‌سرعت پیگیری پزشکی انجام شود.
7. قطع ناگهانی خروجی درن یا افتادگی لوله؛ توقف ناگهانی ترشح، در صورتی که بیمار هنوز علائمی از التهاب دارد یا خارج شدن تصادفی درن از بدن، می‌تواند نشانه انسداد یا جابه‌جایی لوله باشد که خطر بروز تجمع مایعات در شکم را افزایش می‌دهد.

در صورت بروز هر یک از این علائم، مراجعه سریع به پزشک یا بخش اورژانس توصیه می‌شود. تشخیص به‌موقع و اقدام سریع، می‌تواند از بروز عوارض خطرناک جلوگیری کرده و روند درمان را به مسیر طبیعی برگرداند.

آیا همه بیماران اسلیو به درن نیاز دارند؟

استفاده از درن بعد از عمل اسلیو معده، به طور عمومی به عنوان یک ابزار پیشگیرانه برای جلوگیری از عوارض احتمالی، مانند خونریزی داخلی یا نشت از محل بخیه‌ها در نظر گرفته می‌شود؛ با‌این‌حال، نیاز به درن در همه بیماران یکسان نیست و بسته به شرایط شخص و نظر جراح، ممکن است متفاوت باشد.

در بعضی از بیماران که شرایط عمومی بهتری دارند و روند جراحی بدون مشکل پیش می‌رود، شاید جراح تصمیم بگیرد که از درن استفاده نکند. در این موارد، جراح با ارزیابی دقیق وضعیت بیمار، مخصوصا احتمال بروز خونریزی یا نشت، تصمیم می‌گیرد که آیا نیاز به استفاده از درن هست یا نه.

در نهایت، تاکید می‌کنیم تصمیم‌گیری در مورد استفاده از درن اسلیو معده، باید توسط جراح انجام شود و بر اساس ارزیابی دقیق شرایط بیمار و جراحی باشد.

توصیه‌های تخصصی برای کاهش عوارض درن بعد از اسلیو

درن بعد از عمل اسلیو، ابزار حیاتی در این جراحی بوده که به شناسایی مشکلات احتمالی، مثل خونریزی، عفونت یا نشت از محل جراحی کمک می‌کند. مراقبت صحیح از درن اسلیو معده بعد از جراحی، برای جلوگیری از بروز عوارض جدی بسیار مهم است.

رعایت توصیه‌های تخصصی، مانند حفظ تمیزی محل درن، جلوگیری از فشار غیرضروری، پایش ترشحات و علائم و مراجعه منظم به پزشک، به روند بهبودی سریع‌تر کمک کرده و از مشکلاتی که ممکن است سلامت بیمار را تهدید کند، پیشگیری خواهد کرد.

• تلفن: ۰۲۱۸۸۵۶۲۰۰۰
• اینستاگرام: @drazarpeikan
• آدرس: تهران، سعادت آباد، بلوار دریا، خیابان سردار دریا شمالی (مطهری شمالی)، روبروی کلینیک ماد، پلاک ۱۲، طبقه ۴

اگر پس از جراحی اسلیو معده، با هر گونه علائم نگران‌کننده‌ای مواجه شدید یا سوالاتی در مورد مراقبت‌های بعد از جراحی دارید، حتما با پزشک خود مشورت کنید.

در نهایت، علائم عفونت درن (قرمزی شدید، تب، ترشح چرکی) را جدی بگیرید تا از عوارض پیشگیری شود. میزان ترشحات درن باید روزانه کاهش یابد و رنگ ترشحات درن همیشه شفاف یا صورتی روشن بماند؛ هرگونه تغییر غیرطبیعی نیاز به تماس فوری با جراح دارد. با مراقبت صحیح، درن به‌موقع خارج می‌شود و روند بهبودی سریع‌تر پیش می‌رود.